domingo, 1 de febrero de 2009

printzesak, loreak eta pinpilinpauxa.

Gau hartan mendia inoiz baino garaiagoa zirudien.
Arrosa koloreko printzesa, haren printzipe urdina biltazen ari zen.
hodiek mendi zorrotzaren gailurra estatzen zuten, edonola, haren printzipe maitea zeruko kartzel batean bahitzen.

Arrosa koloreko printzesa, mendiaren magalean, gailurrari begira, ea amodiozko pobra hori gaindintzeko pres egongo omen den galdetzen ari da bere buruari.

baietz pentzatsen du, hori eta gehieago gainditzeko gai dela erabaki du.

noski, gure printzesa, printzesa guztien modura, leloa da. ez du ikusten soinekoen koloreak baino urrunago.

mendian gora egin ahala, soinekoa busti, apurtu eta kolorea galdu egiten du, gero eta sama handiago da soinekoa eramatea, eta soinekoa ia dezagertu egin dela konturatzean geldi geratzen da.

gailurrari begira.

hara ze ikusten duen!

more koloreko lorean ikusitako pinpilinpauxak hegan ari da!, gailurrantz. ezin da izan, ezin du indarrik izan, pinpilinpauxa baino ez da. gainera, nora doa? gailurrantz? ez ba. ezin da izan.


gailurra babesten duten hodien artean ilargi moduko disdira bat sumatzen hasten da. barruan, printze memeloa (printzea zen eta) haren pinpilinpauxaren zain zegoen.

behar bada, kartzela zena ez zen kartzela. gaztelua zen.

printzesa, leloa, ez zuen ulertu. ez zen bera arrosa kolorekoa?

ez, bere soinekoa arrosa zen, bera, "izen-deitura" sakar baino ez zen.


Pinpilinpauxa, oh gure pinpilinpauxa !

lore morea jan zuen! lorea jan eta morea bihurtu. eta kolorearekin batera berezia bihurtu zen.

hegan egiteko gai, ikusteko, dastatzeko, bizitzeko gai.

asken finean, pinpilinpauxa berez da. biluzik ibitzen du mundutik, ez du behar ezer, izatez izaten da.

printzesak, ordez, gizakiak dira, izena behar dute izana izateko, izen-deiturak behar dirtuzte NORBAIT izateko, jantziak behar dituzte mundutik ibiltzeko.

zu, zer zara?
hark, zer da?

neu, zer naiz?

ez, ni, naiz.

biluzik. Pinpilinpauxa, berdea, kolore askotakoa. baina, berez, izana izan nahi dut.


printzesak, printzipeak, hiltzeko garaia.

5 comentarios:

Anónimo dijo...

En castellano no hubiese sido tan bonito ^-^
eskerrik asko yu

Demencia Mental dijo...

Zoritzarrez, printsesa arrosa naiz...

Inédita dijo...

pimpilimpauxa ederra da benetan ^^ bere moduan..baino ederra

cazador de historias dijo...

A ze polita!
Ez nekien hain ondo idazten zenuenik euskaraz.
Neuk ez dut euskaraz gehiegi idazten, mugatua sentitzen naiz...
Gustoko dut ^^

†·.·Darky·.·† dijo...

wwaaaoo
nik euskeraz ezin izango nuke halakorik idatzi, rafak esan bezala muga asko ikusten ditut espresatzeko orduan u.u

ona benetan ;)